تاریخچه دوی ماراتن بوستون

ماراتن بوستون

مسابقه دوی ماراتن بوستون امسال صد و پانزده ساله می شود. تاریخ این مسابقات پر است از لحظه های زشت و زیبا. برخی از اتفاقات حاشیه یی این مسابقات در کتاب های تاریخ ورزش ها در آرشیو روزنامه ها ثبت شده اند. موارد زیر بخشی از اتفاقات جالبی است که در سال ها برگزاری مسابقات ثبت شده است.

 

شهرداری به دنبال قهرمان

رسم گذاشتن حلقه یی از درخت زیتون بر سر برندگان یک رسم کهن است. به صورت سمبلیک معمولاً یک مقام رسمی یا یک سیاستمدار در خط پایان قرار می گیرد و در لحظه یی که نفر اول نوار پایان مسابقه را قطع می کند در کنار او می دود و حلقه زیتون را بر سر او می گذارد. در سال ۱۹۵۵ هیدوها مامورا پیشخدمت ژاپنی اولین کسی بود که از خط پایان گذشت. او آنقدر خوشحال بود که همچنان به دویدن ادامه داد و این باعث شد که شهردار جان هاینس نتواند به او برسد و حلقه را بر سرش بگذارد. عکس شهردار از نفس افتاده که دست بر زانو گذاشته بود و حلقه زیتون هم در دستش بود در بسیاری از روزنامه های جهان چاپ شد. در روزنامه ریپورتر دیلی این تیتر زیر عکس بود؛ … و امریکایی ها باز هم به ژاپنی ها نرسیدند…

ماراتن کوتاه

در سال ۱۹۵۷ یک روزنامه بوستونی با مطلب «مسافت طی شده در ماراتن بوستون کمتر از ۴۲ کیلومتر و ۱۹۵ متر است» بسیاری را شگفت زده کرد. در مطلب این روزنامه آمده بود که اندازه گیری دقیق نشان می دهد مسافتی که دوندگان می دوند کمتر از ۴۲ کیلومتر است. این مطلب خشم بسیاری از مردم بوستون را برانگیخت اما در نهایت تام دارد استاین مسوول برگزاری مسابقات اعلام کرد تحقیقات نشان داده که ۲۴۰ متر کم شده از طول مسابقه به دلیل تغییرات انجام گرفته در خیابان های شهر و ایجاد یک پیچ در یکی از خیابان های مسیر بوده که شش سال قبل صورت گرفته و فقط شش دوره اخیر این مسابقه در مسافتی کمتر از میزان لازم برگزار شده است. رکوردهای مربوط به آن شش سال در کتاب ها و منابع خبری به عنوان رکورد ثبت نشده اند.

قطاری در میان مسابقه

در مسابقه سال ۱۹۰۷ دوندگان در حال رد شدن از خیابان اصلی ناتیک بودند که ناگهان زنگ خطر عبور تراموا به صدا درآمد و مانع رد شدن از روی خط عبور تراموا پایین آمد. طبق برنامه قرار بود حرکت ترامواها در زمان برگزاری مسابقه لغو شود اما یک تراموا بدون هماهنگی لازم به حرکت درآمده بود. برخی از شرکت کنندگان ریسک کردند و با رد شدن از کنار مانع از ریل گذشتند و به دویدن ادامه دادند اما بیش از یک هزار نفر از شرکت کننده ها حدود یک دقیقه معطل شدند تا تراموا عبور کند و مانع برداشته شود.

دیومک گیلواری مدیر برگزاری فعلی مسابقات بوستون می گوید؛ «اگر این اتفاق امروز بیفتد بیش از بیست هزار دونده، صدها خبرنگار و گزارشگر، هزاران نفر تماشاگر، رسانه ها و اسپانسرهای اقتصادی مسابقات حتماً من را دار خواهند زد.»

پاداش قهرمانی؛ ازدواج

اندرو سوکالاکیس سرخپوست ساکن ماینه، بخت اول مسابقه سال ۱۹۱۳ بود چرا که او مسابقات دو ماراتن المپیک سال قبل را فتح کرده بود. پائولینا شای دختر جوان ساکن اولدناون که سوکالاکیس قصد ازدواج با او را داشت به او گفته بود تنها در صورتی که وی فاتح این مسابقات شود با او ازدواج می کند.

سوکالاکیس تمام مسابقه را در حالی دوید که شای در یک اتومبیل در کنارش حرکت می کرد اما جالب اینکه او که در تمام طول مسابقه پیشتاز بود در پانصد متر آخر مسابقه شاهد سبقت گرفتن دیوید کین از خودش بود و در نهایت به مقام دوم رسید. اشک های سوکالاکیس در پایان رقابت آنقدر ناراحت کننده بود که بسیاری از تماشاگران مسابقه که جریان را می دانستند گرد شای جمع شدند تا از او بخواهند که به درخواست سوکالاکیس پاسخ مثبت بدهد، شای هم این کار را کرد و با او ازدواج کرد.

ما هم می توانیم

تا نیمه های دهه شصت میلادی حضور زنان در مسابقات دو ماراتن بوستون ممنوع بود. در سال ۱۹۶۰ کریستی مک کنزی انگلیسی دونده دوهای هزار و پانصد متر و سه هزار متر و همسر گوردون مک کنزی قهرمان مسابقات ماراتن المپیک که مجوز حضور در مسابقات را پیدا نکرده بود، به عنوان همراه کنار همسرش شروع به دویدن کرد. جالب اینکه مک کنزی بدون کفش و با جوراب شروع به دویدن کرد و ده کیلومتر دویدن او به همراه همسرش نوعی اعتراض به عدم صدور مجوز به زنان برای حضور در این مسابقات ارزیابی شد. وی در نهایت نتوانست در این مسابقات بدود اما از سال ۱۹۶۷ مجوز حضور زنان در این مسابقات صادر شد. سال گذشته از مجموع ۱۹۶۸۲ نفری که به خط پایان رسیدند ۷۶۲۱ نفر زن بودند.

اراده رکورددار

جانی کلی در سال ۱۹۷۳ قصد داشت با حضور در چهل و دومین دوره مسابقات به طور متوالی رکورددار حضور در تاریخ مسابقات شود، اما او از گرفتگی عضله پا رنج می برد، تنها یک و نیم مایل پس از شروع مسابقات کلی با عضلات گرفته در کنار خانه یی نشست که متعلق به خانواده استون بود. از شانس او جف استون پسر خانواده یک پزشک متخصص طب ورزشی و پزشک تیم های ورزشی آشلندهای بود. این جوان به درمان پای آسیب دیده کلی پرداخت و پس از چند دقیقه جانی کلی بلند شد و به مسابقه ادامه داد و در نهایت با ثبت زمان ۴ ساعت و ۵۶ دقیقه از خط پایان گذشت تا رکورددار حضور در این مسابقات شود.

وزارت دادگستری آمریکا اعلام کرده به دنبال صدور حکم اعدام برای جوهر سارنایف، عامل بمب گذاری ماراتن بوستون خواهند بود.

جوهر سارنایف متهم است که به همراه برادرش، تیمورلنگ، روز پانزدهم آوریل دو بمب را در نزدیکی خط پایان مسابقه دوی ماراتن شهر بوستون کار گذاشته اند.

سه روز بعد از این بمب گزاری در جریان تلاش دو برادر برای گریختن از محل، تیمورلنگ ابتدا هدف اصابت گلوله پلیس قرار گرفته و سپس برادرش نیز با خودرو از روی بدن او عبور کرده است.

برچسب ها

0 دیدگاه در “تاریخچه دوی ماراتن بوستون”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



مطالب مرتبط:


مشترک ما شوید!

logo-samandehi