یک روز زمستانی با مدرسه دوومیدانی

روزهای زوج ورزشگاه آفتاب انقلاب کمی با روزهای دیگر متفاوت است چون سالن سرپوشیده این ورشگاه میزبان دانش آموزان مدرسه دوومیدانی است. دانش آموزانی که در رده ابتدایی هستند و آمده اند تا الفبای این رشته پایه را چندساعتی پیش مربیان خود فرا گیرند.

طرح ایجاد مدارس در رشته های مختلف ورزش، موضوع جدیدی نیست و کم و بیش فدراسیون های مختلف ورزشی این طرح را در چارچوب برنامه های خود قرار داده اند. گاهی مدارس مختلف ورزشی در برخی از رشته ها موفقیت هایی را به دست آورده و گاهی هم برخی از رشته ها مانند تیروکمان در اولین گام های خود تجربه ای موفق را پشت سر نگذاشته اند اما دوومیدانی این بار طرح مدارس خود را بیش از گذشته مورد توجه قرار داده و خود اهالی فدراسیون می گویند که این مدارس غیر از تهران در استان های مختلف هم حال و روز خوبی دارد.

مدرسه دوومیدانی

بچه‌های مدرسه در حال تمرین در سالن آفتاب انقلاب

خبرنگار ورزشی ایسنا بعدازظهر یکی از این روزها به مدرسه دوومیدانی پسران در ورزشگاه آفتاب انقلاب رفت و آن چه در ادامه می خوانید گزارشی از تمرین نونهالان در سالن سرپوشیده این ورزشگاه است:

“سرمای زمستان پایتخت ورزشگاه آفتاب انقلاب را هم تحت تاثیر قرار داده و انگار جز نگهبان جلوی در ، پرنده ای در پیست این ورزشگاه پر نمی زند اما سالن سرپوشیده با حضور نونهالانی که همه به صف بر روی سکوهای سالن نشسته اند حکایتی دیگر دارد.

حدود ۲۴ پسر حداکثر ۱۲ ساله در کنار سالن بر روی سکوهای تماشاگران نشسته اند و به حرف های مربیان خود گوش می دهند. حتی حضور ما نظم خاصی که مخصوص دانش آموزان مدرسه ای است را برهم نمی زند. آن ها برنامه را از مربیان خود می گیرند و در حالی که با راهنمای مربیانشان در دو گروه تقسیم می شوند، شروع به دویدن می کنند.

سالن سرپوشیده آفتاب ، آنقدر بزرگ هست که گاهی در زمان دویدن، آن ها را پشت بیلبوردها و پیست پرتاب و جایگاه پرش ارتفاع و .. گم می کنیم. گاهی صحبت های آن ها حین دویدن تذکر مربیان را به همراه دارد و در هر دور ، مربیانشان به آن ها متذکر می شوند که باید اصول درست دویدن را رعایت کنند.

وقتی زمان دویدن آن ها به پایان می رسد، دانش آموزان به گوشه دیگری از پیست می روند تا بدن های خود را گرم کنند و برای آموزش استارت ، در خط قرار گیرند.

در این بین طاها کاظمی ، مربی مدرسه دوومیدانی که مسوول کمیته نونهالان و نوجوانان هیات استان تهران نیز هست، درباره شاگردانش می گوید: “آن ها بیشتر از مناطقی که نزدیک این ورزشگاه است انتخاب شده اند.” در این بین متوجه می شویم که تمام شاگردان مدرسه دوومیدانی از یک مدرسه یعنی مدرسه شهید محلاتی هستند و کاظمی هم معلم ورزش آنهاست!

او دلیل این که چرا شاگردانش تنها از یک مدرسه هستند را نداشتن مجوز برای شناسایی استعداد در سایر مدارس می داند و می گوید: “شاید شیوه برخی از مربیان در مدراس دیگر دوومیدانی این باشد که تبلیغات کنند تا برخی ها بیایند و ثبت نام کنند اما ما دانش آموزانی را به این مدرسه می آوریم که استعداد دوومیدانی هستند و با خانواده های آنها صحبت می کنیم تا فرزندان خود را به این رشته بیاورند و پس از آن بر روی افراد مستعد کار می کنیم.”

این مربی مدرسه دوومیدانی درباره لزوم مدرسه دوومیدانی هم می گوید: “مدرسه دوومیدانی چندین سال است که وجود دارد اما به این شکل نظم نداشته است. معتقدم باید در مدارس دوومیدانی کار علمی انجام شود اما این که بگوییم مدارس دوومیدانی مانند مدارس فوتبال آکادمیک دنبال می شود، اینگونه نیست.”

او در پاسخ به این که خانواده ها چقدر با دوومیدانی آشنا هستند و رضایت دارند که فرزندشان به این رشته بیاید چون شاید دوومیدانی مثل فوتبال شهرت و پول برای قهرمانانش به همراه نداشته باشد، می گوید: ” زمانی که با خانواده ها درباره حضور فرزندانشان در دوومیدانی صحبت می کنیم از این موضوع استقبال می کنند اما فکر می کنم چگونگی مطرح کردن ورود به این ورزش هم بسیار مهم است . نباید ابتدا سراغ بحث قهرمانی این رشته رفت و از سوی دیگر این که من به عنوان یک معلم با آن ها صحبت می کنم بیشتر می توانم اعتمادشان را جلب کنم و صحبت هایم تاثیر بیشتری دارد. دوومیدانی رشته شناخته شده ای نیست که خانواده ها به صورت تخصصی با ماده های آن آشنا باشند اما هیچ ایرانی با دویدن ناآشنا نیست و زمانی که می گوییم دوومیدانی فکر می کنند که منظور تنها دویدن است اما وقتی درباره رشته های تخصصی مانند پرتاب ها و پرش ها حرف می زنیم برایشان تازگی دارد و دوست دارند که بیشتر این رشته ها را بشناسند.”

 آموزش دومیدانی به بچه‌هامربی مدرسه در حال آموزش به بچه‌ها

کاظمی که خود ملی پوش دوومیدانی در رشته سرعت بوده درباره این که آیا شده خانواده ای پس از آمدن فرزندش به مدرسه دوومیدانی او را از این رشته منع کند؟ گفت: “بالاخره پیش می آید که خانواده ای در میان راه فرزند خود را از ورزشی بیرون بیاورد. حتی در فوتبال هم همین گونه است و نمی توان گفت این موضوع به رشته خاصی باز می گردد اما خوشبختانه تا کنون پیش نیامده دانش آموزی در مدرسه دوومیدانی باشد و نگذارند او دوومیدانی را ادامه دهد.”

اما مدرسه دوومیدانی روزهای فرد هم شاگردانی دارد که کمی سن و سالشان بیشتر از دانش آموزان ابتدایی است. دانش آموزانی که کمی قبل تر یعنی از دوران نونهالی وارد این مدرسه شده و حالا در رشته های تخصصی خود تمرین می کنند. آنها برخلاف دانش آموزان روزهای زوج از یک مدرسه نیستند اما از مناطق مختلف تهران البته بیشتر از منطقه ۱۲ به مدرسه دوومیدانی آمده اند.

دانش آموزان هنوز مشغول تمرین هستند و از روی مانع های کوچکی که روبرویشان قرار گرفته با سرعت می گذرند. به نظر می آید این تمرینی است تا با تکنیک های اولیه دویدن آشنا شوند.

کاظمی دوومیدانی را یک رشته دیربازده توصیف می کند و درباره مشکلات پیش رو برای این مدراس هم می گوید: “بزرگترین مشکل این است که تعاملی بین فدراسیون با وزارت آموزش و پرورش وجود ندارد. گفته اند که در پایه ششم دوومیدانی اجباری است اما تا چه اندازه این رشته در مدارس انجام می شود؟ حتی یک نفرناظر در نظر گرفته نشده که بازدهی این کار را مورد بررسی قرار دهد.”

او تاکید می کند که تعداد مدارس دوومیدانی برای تهران کافی نیست و می گوید: “فدراسیون می تواند از نیروهای آموزش و پرورش استفاده کند یا از گروهی که خود در نظر دارد، در این راستا بهره بگیرد. من خود معلم هستم و می توانم بگویم که طرح دوومیدانی با این که در مدارس اجباری شده اما هیچ مدرسه ای آن را با جدیت انجام نمی دهد چون ما در مدارس ابتدایی معلم تخصصی ورزش نداریم و به همین دلیل نمی توان انتظار داشت که آموزش های درستی در رابطه با دوومیدانی به کودکان ارائه شود.”

حالا دانش آموزان برای یادگیری استارت در زمان مسابقه دو آماده می شوند اما شرایط سالن سرپوشیده با دقایق قبل کمی متفاوت شده است چون افراد مبتدی با مسوولان هیات استان تهران وارد سالن شده اند و گوشه ای در حال گرم کردن خود هستند.

در این بین کاظمی ادامه می دهد: ” طرح مدراس دوومیدانی باید به کمک قهرمان پروری بیاید. فدراسیون دوومیدانی با مشکل بودجه روبروست و حتی برای ملی پوشان خود هم مشکل مالی دارد اما می تواند با برگزاری مسابقات و در نظر گرفتن جایزه ای انگیزه ای برای دانش آموزان دوومیدانی ایجاد کند اما تنها یک یا دو مسابقه در سطح مدارس دوومیدانی پسران برگزار شده است.”

به گزارش ایسنا، کودکان در یک خط ایستاده اند و فیگور استارت را تمرین می کنند و هر بار با دستور مربی خود دویدن را آغاز می کنند اما هر بار بلند شدن سریع یکی از آن ها تذکر مربی را به همراه دارد. خطایی که گاهی از سوی دوندگان حرفه ای در مسابقات بین المللی هم اتفاق می افتد و تکرار آن باعث حذفشان از خط مسابقه می شود.

دومیدانی بچه های مدارس

بچه‌های مدرسه در حال آموزش هستند

اما محمد بنی آدم ، ملی پوش سابق پرش با نیزه دیگر مربی این مدرسه است و می گوید: “چنین اقداماتی همچون مدارس دوومیدانی ، باید از سوی مسوولان انجام شود چون متاسفانه دوومیدانی دارد خالی می شود و این موضوع به ضرر این رشته است. کل زندگی ما دوومیدانی است و می خواهیم که هر طور شده به دوومیدانی کمک کنیم.”

او با بیان این که راه مدارس دوومیدانی راه درستی است می گوید: “ما هم یک روز دوومیدانی را از یک آموزشگاه و با همین تمرینات آغاز کردیم حالا هم شرایطش مهیا شده تا این دانش آموزان از طریق این مدارس با دوومیدانی آشنا شوند.”

این مربی مدرسه دوومیدانی که خود پدرش دوومیدانی کاربوده، در پاسخ به این که آیا شاگردانش هم از خانواده دوومیدانی هستند؟ می گوید: “هیچ کدام از دانش آموزان این مدرسه از خانواده دوومیدانی نیستند بلکه از نظر تخصصی استعدادیابی شده اند هر چند فعلا ماده های تخصصی آن ها را مشخص نکرده ایم اما بعد از گذراندن تمرینات اولیه تمریناتشان را در ماده تخصصی خود ادامه خواهند داد.”

چند دقیقه ای تا پایان زمان تمرین دانش آموزان باقی نمانده اما آن ها هنوز در خطی مستقیم دویدن را تمرین می کنند و حالا دیگر سالن سرپوشیده انقلاب اصلا خلوت نیست چون جز دوومیدانی کاران هیات استان تهران ، چند ملی پوش از جمله هادی سپهرزاد، دهگانه کار ایران به سالن آمده اند و تمرینات تخصصی خود را آغاز کرده اند.

دیگر چیزی شبیه مدرسه نیست گاهی مسیر دویدن ملی پوشان با دوومیدانی کاران هیات استان تهران و حتی دانش آموزان یکی می شود و گاهی هم در گوشه ای هر کدام تمرینات خود را ادامه می دهند و این تصویر به شدت ما را یاد زمان برگزاری لیگ یا مسابقاتی می اندازد که در هر گوشه پیست ورزشکاری، در رشته تخصصی خود مسابقه می دهد اما اینجا پیست مسابقه نیست!

 تمرین دومیدانی مدارس

بچه‌های مدرسه قبل از شروع تمرینات برای گرم کردن بدن حرکات کششی انجام می‌دهند

کاظمی مربی این مدرسه در این باره می گوید که برگزاری کلاس مدرسه در این شرایط کار چندان آسانی نیست و فدراسیون ساعت اختصاصی را برای این که دانش آموزان به سالن بیایند در اختیار آن ها قرار نمی دهد.

دانش آموزان تمرینشان به نقطه پایانی رسیده و دیگر روی تشک مخصوص پرش نیزه در دو ردیف نشسته اند. چهره هایشان هیچ آثاری از خستگی تمرین دوساعته ندارد. آن ها آخرین حرف های مربی خود را گوش می دهند و می روند تا در اطراف پیست نه چندان خلوت سرد شوند.

باید منتظر ماند و دید این مدارس دوومیدانی در سالهای آتی چه سرمایه هایی در اختیار تیم ملی قرار می دهند. هر چند کار پایه ای از یک جا شروع شده اما نواقصی هم دارد که باید با توجه فدراسیون و آموزش و پرورش رفع شوند.

برچسب ها

یک دیدگاه در “یک روز زمستانی با مدرسه دوومیدانی”

  1. اسدی می‌گه:

    درود بر طاها کاظمی که حرف حق زده امیدوارم در این مملکت گوش هایی باشند که حرف حق را بشنوند و به این مربیان زحمتکش که در سراسر کشور زحمت استعدادیابی را بر دوش می کشند کمک کنند .
    این طرح تاکنون فرمالیته بوده و حتی از سوی آموزش و پرورش هم حمایت نمی شود چون آن از ترس اینکه اتفاقی برای بچه ها بیفتد رضایت نمی دهند دانش آموز از مدرسه خارج شود .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



مطالب مرتبط:


مشترک ما شوید!

logo-samandehi