صميمي: بعد از پرتاب بايد در بيابان بگردم تا ديسک را پيدا کنم!

صمیمی

 

به جای دیسک، صفحه‌های آهنی بدنسازی را به تراشکار می‌دهم تا دور آن را صاف کند!

 مشکلات فدراسیون دوومیدانی ایران سر به فلک کشیده، همه از کمبود امکانات و بودجه می‌نالند ضمن این‌که طی چند ماه گذشته این رشته با ۶ پله سقوط در جایگاه سیزدهم رقابت‌های قهرمانی بزرگسالان آسیا در هند قرار گرفت و امروز محمود صمیمی، پرتابگر دیسک کشورمان که شاید بعد از احسان حدادی نفر دومی باشد که رکورد این رشته را در کشورمان در دست دارد با ابزار تاسف از وضعیت موجود گفت: «در حال حاضر بدون مربی و کمترین امکانات در شهرستان شلمزار واقع در شهرکرد در یک بیابان خاکی پر از علف هرز و خاشاک بدون مربی، دیسک پرتاب می‌کنم؛ آن هم با یک دیسک شکسته! که هر وقت آن را پرتاب می‌کنم باید ساعت‌ها به دنبالش بگردم و پیدایش کنم!» صمیمی می‌گوید: «۲، ۳ سالی است که فدراسیون دیگر به ما حتی دیسک هم نداده و من با این شرایط از صفحه‌های آهنی بدنسازی استفاده می‌کنم. به این صورت که این صفحه‌ها را به تراشکار می‌دهم تا دور آن را برایم صاف کند! تا در زمان پرتاب دستم آسیب نبیند! ضمن این‌که بعد از پرتاب باید در آن بیابان به دنبال آن بدوم و پیدایش کنم! من با این شرایط توانسته‌ام رکورد ۹/۶۴ سانتی‌متر را از آن خود کنم و این بهترین رکورد من محسوب می‌شود که ورودی جهانی هم هست. من به عنوان یک ورزشکار تیم ملی طی ۱۰ ماه مبلغ ۱.۵ میلیون از فدراسیون به عنوان حقوق دریافت کرده بودم با این حساب یعنی ماهی ۱۵۰ هزار تومان ضمن این‌که من فقط ماهی ۲۵۰ هزار تومان پروتئین خریداری می‌کنم و این جای تاسف دارد که بعد از کسب مقام چهارم و رکورد پرتاب ۶۰ متر در رقابت‌های قهرمانی آسیا در هندوستان، فدراسیون از من انتظار مدال داشت! سوال اینجاست که وقتی مسئولان فدراسیون هیچ امکاناتی در اختیار ملی‌پوشان نمی‌گذارند چرا در این رقابت‌ها شرکت می‌کنند و حتی انتظار کسب مدال دارند. به کمیته فنی اعلام کردم با این روال من دیگر انگیزه‌ای برای حضور در رقابت‌های کشورهای اسلامی که ۳۱ شهریورماه برگزار می‌شود، ندارم و رئیس فدراسیون به جای این‌که امکانات مرا برای ادامه تمریناتم مهیا کند گفت که چون انگیزه نداری پس در هیچ مسابقه خارجی اعزام نخواهی شد؛ در حالی که هیچ مسئولی از من نمی‌پرسد تو در چه شرایطی تمرین می‌کنی!؟ در حالی که با این امکانات و با دست خالی توانستم در رقابت‌های دانشجویان جهان در سال ۲۰۰۹ صربستان رکورد ۷۰/۶۴ را بزنم! احسان حدادی رکورد ۶۴ متر و ۲ سانتی متر در ویرجینیای آمریکا را با وجود حضور در اردوی آمریکا به ثبت رساند و بعد گفت من این رکورد را به واسطه توانایی‌های خودم زدم در حالی که من در یک بیابان پر از علف هرز هر روز بدون هیچ امکاناتی دیسک‌های غیر استاندارد را پرتاب می‌کنم.» وی تاکید کرد: «سال‌هاست که فدراسیون دوومیدانی قول جذب مربی خارجی از کشور روسیه را به این تیم داده است اما متاسفانه هیچ وقت این اتفاق عملی نشده و در حد حرف بوده.» وی در خصوص برنامه‌های پیش رو گفت: «در حال حاضر در رقابت‌های لیگ برای تیم پیکان به میدان می‌روم تا با مبلغ قرارداد با این تیم اموراتم را بگذرانم ضمن این‌که مهم‌ترین برنامه من حضور پرقدرت در رقابت‌های بازی‌های آسیایی است که سال آینده در کره‌جنوبی برگزار می‌شود و امیدوارم با این شرایط بتوانم رکورد خوبی از خود بر جای بگذارم.» در ادامه صحبت‌های خبرنگار خراسان با این ملی‌پوش امیر مرادی دیگر دوومیدانی کار کشورمان در ماده نیمه‌استقامت و دارنده مدال طلای ارتش‌های جهان در سال ۲۰۱۰ ترکیه، نقره جوانان آسیا در سال ۲۰۰۸ اندونزی و برنز جایزه بزرگ آسیا در ۲۰۱۱ هند با اشاره به این‌که فدراسیون از ملی‌پوشان حمایت نخواهد کرد، گفت: «ورزشکاران نیاز به امکانات و اردوهای تدارکاتی دارند در حالی که بدون این موارد مهم حتی بدون مربی در حال تمرین هستند و با این روال انتظار کسب مدال از ما دور از انصاف است.» وی اضافه کرد: «در رقابت‌های آسیایی هند، دوومیدانی ایران نتیجه ضعیفی گرفت چراکه ملی‌پوشان هیچ امکاناتی در اختیار نداشتند حتی در ماده‌ای که من به میدان رفتم نفرات اول تا سوم از سودان بودند که بهترین مربی جهان را در اختیار داشتند و جالب است که نفر اول از سودان بهترین مربی جهان(ابوبکر کاکی) را در اختیار دارد در حالی که من و برادرم سجاد مرادی بدون مربی در این رقابت‌ها به میدان رفتیم.»

برچسب ها

0 دیدگاه در “صمیمی: بعد از پرتاب باید در بیابان بگردم تا دیسک را پیدا کنم!”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



مطالب مرتبط:


مشترک ما شوید!

logo-samandehi