داوری: توقع از دوومیدانی از صفر به 100 رسید

رئیس فدراسیون دوومیدانی گفت: بعد از المپیک سطح توقعات از دوومیدانی تغییر کرد و به نوعی انتظارها از صفر به ۱۰۰ رسید.

افشین داوری  در مورد مسائل مختلف این رشته به صحبت پرداخت.

داوری

داوری در صحبت‌هایش از ارائه پیشنهاد به سرپرست وزارت ورزش خبر داد و همچنین گفت که رابطه‌اش با محمد عباسی وزیر قبلی خوب بوده و از عملکرد او رضایت دارد.

رئیس فدراسیون دوومیدانی تاکید می‌کند رشته‌های انفرادی در المپیک جایگاه ایران را تعیین می‌کنند و معتقد است ورزش های انفرادی عامل تحرک رشته های تیمی مانند والیبال، فوتبال و بسکتبال هستند.

مشروح صحبت‌های وی را در زیر می‌خوانید:

* دوومیدانی خانه من است

خودم در این رشته تخصص دارم و فعالیت کرده‌ام و آشنایی کامل دارم. دوومیدانی به نوعی خانه ماست.  من هم ورزشکار دوومیدانی بوده‌ام هم مربی و مدیر. همین موضوع باعث می‌شود که شناخت بهتری نسبت به فضای حاکم بر این رشته داشته باشم. رشته تخصص‌ام هم پرش سه گام بوده است و چندین عنوان قهرمانی هم دارم.

 

*سه برنامه را در آغاز کارم در فدراسیون در نظر گرفتم

واقعیت این است که کسی به من نگفت که وارد انتخابات شوم و با میل خودم آمدم و خوشبختانه خدا هم کمک کرد و مجمع هم اعتماد که در انتخابات پیروز شدم. پس از اینکه انتخاب شدم برنامه‌هایم را برای ۴ سالی که خواهم بود طرح ریزی کردم. ما در روند کارمان، برنامه بلند مدت، میان مدت و بلند مدت را طراحی کردیم. کوتاه مدت نتایج خوبی را در بر داشت و برای اولین بار دوومیدانی توانست در المپیک مدال کسب کند. البته حاصل چندین سال تلاش مدیران و مربیان قبلی بود که این اتفاق افتاد.

اهداف میان مدت هم بازی های آسیایی است که متاسفانه به دلیل مشکلات اقتصادی که وجود دارد آن طور که باید و شاید تاکنون موفقیت آمیز نبوده است. نیاز به این داریم که برای میان مدت اقدام جدی و سریع انجام شود. نه تنها دوومیدانی بلکه سایر فدراسیون‌ها هم نیاز به حمایت دارند. اگر این زمان باقی مانده که یک سال است تلاش بیشتری صورت بگیردمی‌توانیم نتیجه قابل قبولی را کسب کنیم.

مسابقات المپیک جزء برنامه ریزی‌های بلند مدت است که کارهایش را تا حدودی آغاز کرده‌ایم.

 

*با ۱۲ میلیارد مِی‌توان در المپیک موفق بود

ما دو قشر فدراسیون داریم؛ فدراسیون های تیمی و انفرادی. فدراسیون‌های تیمی تنها یک مدال را می‌توانند از مسابقات کسب کنند، اما انفرادی چندین مدال. چیزی که مدنظر من است اینکه تنها چند رشته می‌توانند در المپیک مدال بگیرند. چهار فدراسیون کشتی، وزنه برداری، تکواندو و دوومیدانی رنکینگ ایران را رقم می‌زنند که مجموعا ۱۲ ورزشکار هستند و هزینه هر کدام در طول سال ۷۰ میلیون خواهد شد.

در رشته‌های تیمی مانند فوتبال اسپانسر و رسانه‌ها در کنار آن قرار دارند و در طول سال ۸ ماه نهایتا کار دارند و همه چیز زیر نظر باشگاه است و تیم ملی هم از این لحاظ کار راحت تری را دارد، اما در رشته انفرادی  بیش از ۲۰ رشته وجود دارد و هماهنگ کردن آنها کار بسیار دشواری است. هریک از آنها مربی و عوامل تخصصی می خواهند و از طرفی تمام آنها باید در اردوهایی که فدراسیون در نظر می‌گیرد تمرین کنند و باشگاهی وجود ندارد که کمک کند.

در مجموع این را باید بگویم که اگر برای ۱۲ ورزشکاری که مدال می گیرند برای هرکدام یک میلیارد هزینه کنیم می‌توانیم نتایج بسیار خوبی کسب کرده و مدال‌های خوش رنگ تری را تصاحب کنیم.

 

*بعد از المپیک شرایط مالی بدتر شد

قبل از المپیک مشکل مالی آنچنانی نداشتیم و همه چیز طبق برنامه پیش می‌رفت، اما به یک باره بعد از المپیک قرارداد مربیان لغو و منابع مالی هم کم شد و مشکلات کار ما هم بیشتر شد. مدیریت ورزشکاران پس از این شرایط سخت را خودتان باید تصور کنید.

متاسفانه در سال‌های اخیر مدیریت امکاناتی که متعلق به این رشته بود در اختیار آن قرار نداشت، اما خوشبختانه در یکی دو سال گذشته با همت مدیران کل استان‌ها و رؤسای هیئت‌ها در اختیار قرار گرفته شده است و همکاری خوبی با فدراسیون دارند و باعث شد که سرویس مناسبی به ورزشکاران حاضر در استان‌ها بدهیم. ما پتانسیل خوبی در استان‌ها داریم و به دلیل اینکه فاصله افتاده است، باید تلاش بیشتری کنیم که شرایط یکسان شود.

نکته دیگر اینکه رشته‌هایی مانند والیبال، بسکتبال و فوتبال ورزشگاه‌هایی که دارند متعلق به خودشان است، اما برای ما این موضوع امکان پذیر نیست و باید از پیست تارتانی استفاده کنیم که ورزشگاهش متعلق به فوتبال است.

نبود وسایل به روز خیلی سخت است و به دشواری کار ما اضافه می‌کند. همه اینها را باید کنار هم بگذاریم و ببینیم که عملکرد ما در دو سال گذشته چگونه بوده است.

 

* بعد از المپیک سطح توقع ورزشکاران خیلی بالا رفت

بعد از المپیک سطح توقعات تغییر کرد و به نوعی انتظارها از صفر به ۱۰۰ رسید. باید این را در نظر بگیریم که ما سال ۹۰ چه امکاناتی داشتیم و حالا چه چیزی می‌خواهیم و باید چارچوبی را در نظر بگیریم. حالا سطح توقعات بالا رفته است و سختی کار ما بیشتر شده است. براساس کاری که می‌کنیم باید امکانات را هم در نظر بگیریم. اگر امکانات بیشتر فراهم شود قطعاً نتایج هم بهتر خواهد شد. البته شرایط مسابقات هم بسیار مهم است به عنوان مثال شما می‌توانید با یک رکورد در یک مسابقه قهرمان شوید و با همان رکورد در رقابت دیگری روی سکو هم نروید.

در حال حاضر اعتبار به این شکل است و همه باید کار کنیم. ما مرد روزهای سخت هستم. ورزشکار، مربی یا مدیر باید این شرایط کشور را درک کنند و پیش بروند و اگر شرایط سخت شد و کنار بکشیم این کار ناجوانمردانه است.

*وضعیت حضور اسپانسر در دوومیدانی خوب نیست

داوری در پاسخ به این سوال که اسپانسر ها چگونه در دوومیدانی فعالیت می‌کنند، اظهار داشت: دوومیدانی اصلا اسپانسر ندارد که بخواهند فعالیت هم انجام دهند، چون اگر بخواهیم اسپانسر داشته باشیم باید خدمات متقابل به او بدهیم. انتظار ما از رسانه این است که برای دوومیدانی با مخاطبان بی شمار اهمیت ویژه‌ای قائل شود و کما اینکه تاکنون هم همین طور بوده است و همین اتفاق می‌تواند نقش بسزایی در جذب اسپانسر داشته باشد. البته هستند حامیان مالی که در حال حاضر هم فعالیت می‌کنند، اما کافی نیست.

نامه‌ای به سرپرست وزارت ورزش و جوانان نوشتم و اشاره به این داشتم که ۷۰ دردصد باشگاه‌های فعال در بخش های تیمی دولتی هستند و به نظر من دولت می‌تواند آنها را مجاب کند که یکی از رشته‌هایی که تیم داری می‌کنند رشته پرمدال مانند دوومیدانی باشد. شما اگر کشورهای قهرمان و نایب قهرمان در المپیک را ببینید متوجه می‌شوید که اکثر مدال‌های آنها در رشته‌های پایه‌ مانند دوومیدانی و شنا است و این نشان از اهمیت بالای این رشته‌ها دارد و می‌توانند رنکینگ یک کشور در دنیا را تعیین کنند.

 

*مدارس دوومیدانی علاوه بر کشف استعداد تماشاگر هم جذب می‌کنند

وقتی ما در مسابقات جهانی و بین المللی حاضر می‌شویم مشخص است که گرانترین و پر مخاطب ترین مسابقات متعلق به دوومیدانی است. البته اینها تماشاگران مختص این رشته هستند و با فضای آن به خوبی آگاه هستند و ورزشکاران را همراهی می‌کنند.

به همین منظور ما هم در ایران برنامه‌ریزی‌هایی را انجام دادیم که تماشاگران جذب شوند. یکی از آنها تاسیس مدارس دوومیدانی بود که تاکنون تعداد آنها به ۸۰ مورد رسیده است. این مدارس هم اشتغالزایی ایجاد و هم تماشاگر جذب کرده است. به این شکل که مربیانی که آموزش می‌دهند درآمد کسب می‌کنند و خانواده‌هایی که فرزندانشان مشغول فعالیت هستند برای تماشای آنها به ورزشگاه‌ها می‌آیند. اگر همین روندی که در پیش گرفته‌ایم ادامه پیدا کند سال آینده حدود چهار هزار تماشاگر آشنا به این رشته خواهیم داشت.

 

*نمی دانم چرا انقدر به زمان لیگ اعتراض می‌کنند

داوری در خصوص اینکه گفته می‌شود لیگ به دلیل اینکه فصل مسابقات تمام شده کیفیت خوبی ندارد، عنوان کرد: نمی‌دانم چرا این موضوع مطرح می‌شود و اعتراض وجود دارد. در سال‌های گذشته نیز مهرماه مسابقات به پایان رسید. لیگ در کل جهان بحث زمان برایش تعریف مناسبی ندارد. معتبرترین لیگ جهان یعنی الماس هم چند روز پیش به پایان رسید.

ما امسال لیگ را با سازماندهی بهتری برگزار می‌کنیم و هر مرحله در سه ساعت به پایان می‌رسد و طولانی نمی‌شود و تنها در مرحله آخر است که دو روز خواهد بود. طبق کارشناسی‌هایی هم که داشتیم نشان داده است که تاثیر خوبی داشته است. در مجموع تلاش ما این است که در یک محدوده زمانی برگزار کنیم که ورزشکاران هم بتوانند پیش از مسابقات مهم هم ورودی کسب کنند و هم آمادگی بهتری پیدا کنند.

 

*رابطه‌ام با وزیر قبلی و معاونانش خوب بود

رئیس فدراسیون دوومیدانی در پاسخ به این سوال که آیا از وزیر قبلی راضی بودید و رابطه‌‌تان با او چطور بود، گفت از زمانی که رئیس فدراسیون شدم رابطه‌ام با تمام مجموعه ‌ها از جمله وزارت ورزش قابل قبول بوده است. در مجموعه کاری‌مان یک بخش با معاون ورزش قهرمانی و یک بخشی هم با خود وزیر است. شورای برون مرزی هم رابطه خوبی با ما داشته است و تاکنون هیچ سفری لغو نشد. تنها مسئله ای که بود بحث سفر احسان حدادی بود که وزارت ورش هم دلایل خاص خودش را داشت.

سجادی هم همکاری خوبی با ما داشت و برای حضور در بسیاری از مسابقات مساعدت می‌کرد. حالا شاید یک ورزشکار توقع داشته باشند که سجادی چون دوومیدانی کار بوده است به این رشته توجه ‌کند. من نمی‌توانم از حق بگذرم و باید واقعیت ها را بگویم. هرچند شاید اختلاف نظرهایی هم وجود داشته باشد.

 

* شرایطی که برای حدادی در نظر می‌گیریم در سایر ورزشکاران هم تاثیر می‌گذارد

من به همراه حدادی و افشارزاده جلسه‌ای داشتیم و در خصوص مشکلات وی صحبت‌هایی را انجام دادیم. حدادی برنامه‌هایش را ارائه داد و کلیات این برنامه در هیئت اجرایی کمیته به تصویب رسید و افشارزاده هم گفت که می‌پذیریم و نحوه اجرا را اعلام خواهند کرد. امیدواریم این جوان را به نوعی که زیبنده‌اش است، پوشش دهیم.

حرف من این است که باید یک مقدار به آینده هم فکر کنیم. ورزشکاری که دوره حرفه‌ای را کنار گذاشت باید منبع درآمدزایی هم داشته باشد. از سوی دیگر دیگر ورزشکاران دیگر از شرایط حدادی درس می‌گیرند. اگر خوب باشد امیدوار می‌شوند و در غیر این صورت سرخورده می‌شوند.

 

*صالحی دیدگاه‌های خوبی در ورزش دارد

در جلسه ای که با سایر روسای فدراسیون‌ها با صالحی داشتیم، صحبت‌های نظام مندی داشت و مشخص بود که با برنامه وارد ورزش شده است. در حال حاضر چیزی که مهم است اینکه نباید بیش از این زمان را از دست دهیم و باید هرچه زودتر وزارت ورزش و جوانان وزیر خود را بشناسد تا در مدتی که تا بازی‌های آسیایی باقی مانده است بتوانیم برنامه‌هایمان را اجرا کنیم.

صالحی در ابندای ورودش هم انتخاب خوبی داشت و کیومرث هاشمی را به عنوان معاون خود انتخاب کرد و مجلس هم می‌تواند به او رای داده و به ورزش سروسامان بخشد.

سرپرست وزارت ورزش در مقوله فرهنگی که یکی از مسائل مهم ورزش است برنامه‌های خوبی دارد و از سوی دیگر می‌خواهد از نخبه‌های ورزشی در این بخش استفاده کند. در هر صورت ما سال آینده بازی‌های آسیایی را هم پیش رو داریم و اگر تکلیف ورزش هرچه زودتر مشخص شود می‌توانیم در این رقابت‌ها نتایج خوبی بگیریم.

 

*دوپینگ مانند چراغ قرمز راهنمایی رانندگی است

دوپینگ پدیده خطرناکی است نه تنها برای دوومیدانی بلکه برای تمام ورزش جهان مشکلات زیادی را ایجاد کرده است. در دوومیدانی هم اگر به گذشته نگاه کنیم هر از چندگاهی به صورت رندوم آزمایشات مثبت می‌شد و حالا زیاد شده است، مانند همین دونده ای که دوپینگش مثبت اعلام شد.

بخش عمده‌ای از این مسائل به مکمل هایی باز می‌گردد  که هیچکس به سلامت آنها اعتماد ندارد و باید دقت بیشتری در این زمینه صورت بگیرد. البته باید در این زمینه فرهنگ سازی صورت بگیرد.

به اعتقاد من دوپینگ مانند چراغ قرمز راهنمایی و رانندگی است. به این شکل که اگر از چراغ قرمز عبور کنید یا تصادف می‌کنید و یا پلیس شما را جریمه خواهد کرد که اکثر اوقات جریمه صورت می‌گیرد و ماموران مبارزه با دوپینگ هم جرایمی را در نظر می‌گیرند. به همین منظور ما در تمام مسابقات خود گرفتن تست دوپینگ پای ثابت است. چون اعتقاد داریم اگر در داخل کشور خودمان مشخص شود بهتر است که در مسابقات بین المللی برملا شود.

 

*ورزش های انفرادی رشته‌های تیمی را هم به حرکت در می‌آورد

باید به رشته‌های انفرادی توجه بیشتری شود. در حال حاضر تمام موفقیت‌های ورزش ایران در المپیک را رشته‌های انفرادی رقم می‌زنند. هر ایرانی در هرکجای دنیا وقتی می‌بیند رنکینگ کشورش بین ۲۰۸ کشور هفدهم است قطعا خوشحال می‌شود.

موفقیت رشته‌های انفرادی بر تیمی‌ها هم تاثیر می‌گذارد و محرک آنها هستند. در چند ماه گذشته هم دیدید که والیبال، فوتبال و بسکتبال چه قدر موفق کار کردند. امیدوارم توجه به رشته های انفرادی بیش از گذشته شود.

 

برچسب ها

0 دیدگاه در “داوری: توقع از دوومیدانی از صفر به ۱۰۰ رسید”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



مطالب مرتبط:


مشترک ما شوید!

logo-samandehi