از مشهد تا آفریقای جنوبی؛ ناگفته های اولین زن خراسانی دارنده مدال جهانی دوومیدانی از بی مهری ها!

مدال آور جهانی

 

در میان مدال آوران کاروان ورزشی ایران دختری از خطه خورشید بود که با ۲ مدالش در رقابت های دوومیدانی ضمن کسب افتخار برای ورزش کشورمان برای اولین بار تنها ورزشکار زن خراسانی لقب گرفت که توانست در میدانی جهانی برای دوومیدانی بانوان استان مدال آوری کند! (چه در بخش ورزشکاران سالم و چه پیوندی). هرچند که افتخارات او به میادین ورزشی ختم نمی شود و این ورزشکار تاکنون توانسته در زمینه علمی نیز پیشرفت های قابل توجهی داشته باشد. اخذ مدرک کارشناسی ارشد شیمی از یکی از بهترین دانشگاه های کشور و پذیرش مقالات علمی این ورزشکار تحصیلکرده در مجامع علمی بین المللی از او چهره ای علمی ورزشی ساخته است. به بهانه سالروز ولادت حضورت معصومه (س) که چند سالی است به نام روز دختر نامگذاری شده است در گفتگویی با شیما شاه منصوری از ۲ مدال برنزی که در مواد ۴۰۰ و ۸۰۰ متر دوومیدانی قهرمانی جهان (آفریقای جنوبی) و شرایط این روزهایش پرسیدیم.
چه اتفاقی برای شما افتاد که مجبور به پیوند عضو شدید ؟
درست زمانی که دانش آموز دوم راهنمایی بودم از ناحیه کلیه دچار مشکلات نارسایی شدم بعد از یکی دو سالی که با قرص و دارو سر کردم در نهایت کار به پیوند رسید. الان هم خدا را شکر از زمانی که پیوند زدم تا کنون مشکل خاصی نداشتم.
قبل از اینکه مشکل جسمی داشته باشید هم ورزش می کردید؟
نه قبل از آن ورزش خاصی را دنبال نمی کردم فقط مثل خیلی از بچه ها در برخی کلاس های ورزشی مثل والیبال شرکت می کردم.
پس شما کلا ورزش را بعد از اینکه پیوندی شدید به صورت جدی شروع کردید؟
بله . سال ۸۴ که آن موقع آقای شیخ زاده رئیس فعلی هیأت مسؤولیت هیأت بیماری های خاص و پیوند اعضا بودند با من تماس گرفتند و از من دعوت کردند در فعالیت های ورزشی شرکت کنم من نیز با مشورت با چند نفر از دوستان و البته پزشکانم قبول کردم فعالیت ورزش ام را شروع کنم. ابتدا با شطرنج و تنیس روی میز آغاز کردم اتفاقا در مسابقات کشوری که بعد از آن برگزار شد در کرمان موفق شدم یک مدال طلا و یک نقره کشوری به دست آورم که این خود باعث شد بعد از آن ورزش را به صورت جدی تر از قبل پیگیری کنم.
چی شد که از دوومیدانی سر در آوردید؟
بعد از اینکه در مسابقات کشوری توانستم مدال بگیرم نگاه من به ورزش حرفه ای تر شد و دنبال این بودم که در ورزشی فعالیت کنم که بتوانم در مسابقات جهانی و بین المللی حاضر شوم این شد که با راهنمایی دوستان رشته دو و میدانی را انتخاب کردم و از آن زمان تا کنون در این رشته فعالیت می کنم.
قبل از مسابقات قهرمانی جهان آفریقای جنوبی در مسابقاتی در این سطح شرکت داشتید؟
قرار بود سال ۸۸ بعد از اینکه انتخابی تیم ملی برگزار شد و من توانستم عضویت تیم ملی را به دست آورم متاسفانه ۳ روز مانده به اعزام تیم به مسابقات جهانی استرالیا تیم اعزام نشد و ما نتوانستیم در این مسابقات شرکت کنیم.بعد از این اتفاق چون در کنکور ارشد رشته شیمی قبول شدم با مشورت اساتیدم ورزش را رها کردم و سمت ادامه تحصیل رفتم.
و بعد از وقفه ای چند ساله دوباره به صحنه ورزش برگشتید و توانستید به آنچه که در سال ۸۸ به آن نرسیدید دست پیدا کنید؟
بله . البته این را باید بگویم من فکر می کردم به جای ۲ مدال برنزی که در مسابقات جهانی به دست آوردم ۲ مدال طلا بگیرم اما سطح مسابقات به صورت چشمگیری بالا رفته بود به طوری که تمام رکوردهای قبلی بلا استثنا شکسته شد حتی پرتابی ها.
حتما می دانید شما تنها دوومیدانی کار زن خراسانی هستید که توانسته چه بخش ورزشکاران سالم چه پیوندی مدال جهانی کسب کنید؟
این برای من و تمام ورزشکاران پیوند اعضا که با همه مشکلاتی که دارند دنبال عشق و علاقه شان هستند اتفاق ویژه ای است که از این بابت من احساس غرور می کنم.نکته دیگری که من و دوستان پیوند اعضا همیشه روی آن تأکید داریم و بعد عنوانی که به دست آمد بیشتر مشهود بود این است که مسؤولان فکر نکنند که پیوند اعضایی ها انسانهای مریض و بلا استفاده ای هستند بلکه افراد پیوند اعضا با خودشان احدی بستند ،هر کدام از ما عضو انسان دیگری در بدنمان است پس باید به اندازه ۲ انسان تلاش کنیم و امیدوار به زندگی باشیم.
خیلی از دوستان پیوند اعضایی هستند که از ورزش و پرداختن به فعالیت های ورزشی ترس دارند.
درست است خیلی از دوستان پیوندی ما هستند که ترس از پس زدن عضو به آنها اجازه نمی دهد حتی به ورزش فکر کنند برسد به اینکه بخواهند حرفه ای ورزش را دنبال کنند. من بااینکه خیلی از دوستان را به فعالیت ورزشی تشویق می کنم اما وقتی می بینم دوستان با چه مشقتی ابتدا عضو پیوندی جور می کنند و بعد از آن چه مخارج سرسام آوری برای دارو و ادامه درمان باید بپردازند یک مقدار حق را به آنها می دهم. یک نمونه از ورزشکارانی که حرفه ای هم ورزش می کرد خانم شریفی نسب بود که الان متاسفانه پیوندش پس زده و با مشکلات فراوانی رو به رو شده است اگر چه ورزش دلیل اصلی این اتفاق نبوده است. اما با این وجود باز هم توصیه می کنم دوستان من با آزمایشات دقیق و به موقع می تواند ورزش را دنبال کنند کاری که خود من انجام می دهم.
برنامه شما برای ادامه ورزش چیست ؟ ادامه می دهید یا باز هم مثل چند سال گذشته از ورزش جدا خواهید شد؟
قصد دارم ورزش را ادامه دهم تا در مسابقات پیش رو بتوانم باز هم مدال بگیرم . فقط یک خواهش از مسؤولان ورزش دارم اینکه آنها ورزشکاران پیوند اعضا را هم مثل بقیه ورزشکاران ببینند. وقتی در جلسه ای که در اداره کل ورزش و جوانان با حضور ورزشکاران ناشنوا تشکیل شد شرکت کردم خیلی دلم به حال بچه های خودمان سوخت! با اینکه مشکلات ما خیلی بیشتر از ناشنوایان است اما متأسفانه در آن جلسه نادیده گرفته شدیم بچه های پیوند اعضا خیلی مظلوم اند ما به مسابقات جهانی رفتیم که بالاترین سطح مسابقات است مدال گرفتیم اما صندوق حمایت از ورزشکاران و قهرمانان ورزشکاران ناشنوا را تحت پوشش قرار داده اما ورزشکاران ما را نه!
بعد از مسابقات جهانی اخیر یعنی هیچ کاری برای شما انجام نشد؟
تا الان که هیچ دلگرمی ایجاد نشده است فدراسیون یکسری قول هایی داده است اما مسؤولان استانی همان قول را هم ندادند!

برچسب ها

یک دیدگاه در “از مشهد تا آفریقای جنوبی؛ ناگفته های اولین زن خراسانی دارنده مدال جهانی دوومیدانی از بی مهری ها!”

  1. عاطفه و زهرا می‌گه:

    خانم شاهمنصوری دبیر شیمی ما بودند در کلاس سوم دبیرستان …ما عاشقشونیم ،ایشون بسیار از نظر اخلاقی دبیر با اخلاق و مهربونی بودند، و ما خیلی خوشحالیم از اینکه با ایشون بودیم…،خانم شاهمنصوری واستون دعااااااا میکنیم…ولی به ما نگفته بودین…ایشالله همیشه پیشرفتکنین…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



مطالب مرتبط:


مشترک ما شوید!

logo-samandehi