فصل جدید دوپینگ در ورزش ایران

دوپینگ

فصل جدیدی از دوپینگ در ورزش ایران شروع شده است. بعد از سال‌های سیاه ورزش مخصوصا در وزنه‌برداری که با محرومیت گسترده ورزشکاران ایران از رقابت‌ها و تعلیق تیم ملی وزنه‌برداری همراه بود، حالا با مثبت اعلام شدن نتیجه تست دوپینگ دو ورزشکار موی‌تای و دوومیدانی ایران، لیست دوپینگی‌های ایران کامل‌تر از قبل هم شد.

سال‌ها پیش و برای اولین‌بار همایون بهزادی نسبت به وجود دوپینگ در عرصه ورزش اخطار داد. فوتبال با توجه به فراگیر بودنش در سطح کشور به مانند همیشه در این عرصه پیش‌قدم شد و ورزشکاران دوپینگی را در بطنش پرورش داد. نعیم سعداوی اولین فوتبالیست ایرانی بود که به دلیل استفاده از مواد نیروزا محروم شد. در آن سال‌ها عدم آگاهی ورزشکاران و پزشکان تیم‌های فوتبال نسبت به مکمل‌ها و داروهای غیرمجاز، مهم‌ترین دلیل وقوع این حادثه بود. در حالی که استفاده از مواد نیروزا در جهان به سمت ورزش‌هایی مانند دوومیدانی و وزنه‌برداری رفته بود اما هنوز بیشترین دوپینگی‌های ایران در فوتبال جمع شده بودند تا اینکه ورود مربیان خارجی مانند ایوانف در وزنه‌برداری، باعث آشنایی دیگر ورزشکاران با این پدیده شد. سال ۲۰۰۶ یکی از تلخ‌ترین سال‌های ورزش ایران بود. ۹ وزنه‌بردار ایران به دلیل استفاده از مواد نیروزا از حضور در رقابت‌ها محروم شدند. ورزشکارانی مانند سعید علی‌حسینی، محمدحسین برخواه و سجاد بهروزی در آن فهرست بودند. در این بین حسین رضازاده تنها وزنه‌برداری بود که تست دوپینگش منفی اعلام شد؛ مساله‌ای که تعجب همگان را در پی داشت. سه سال گذشت و فدراسیون وزنه‌برداری پس از پشت سر گذاشتن محرومیت‌هایش به رضازاده سپرده شد اما سایه شوم دوپینگ هنوز روی سر این فدراسیون بود. سال ۲۰۰۹ دوپینگ چند وزنه‌بردار دیگر ایران هم مثبت اعلام شد تا کار به محرومیت مجدد فدراسیون و برکناری رضازاده از ریاست کشیده شود اما رابطه خوب رئیس فدراسیون ایران با تاماش آیان، رئیس فدراسیون جهانی، باعث شد تا مساله در همان نطفه خفه شود.

در این سال‌ها چند ورزشکار دیگر هم به دلیل استفاده از مکمل‌ها یا داروهای غیرمجاز محروم شدند اما همه این اتفاقات گهگاه با اعلام نشدن در محافل خبری یا مخفی‌کاری مسوولان ورزش کشور، مسکوت گذاشته شد. گاهی با وارد کردن یک جسم خارجی مانند ناخن (در تست یکی از بازیکنان لیگ برتر) تست دوپینگ را مخدوش کردند، گاهی بازیکن دوپینگی را به خارج ترانسفر کردند یا او را به دلیل مصدومیت یک فصل کنار گذاشتند و یک بار هم روی استفاده گسترده از داروی Jack۳D در تیم استقلال سرپوش گذاشتند. علی مولایی، بیاتی‌نیا و عباس قاسمی از دیگر دوپینگی‌های معروف این چند سال اخیر هستند. بابک قربانی و امیر علی‌اکبری هم دو نفر از سرشناس‌ترین کشتی‌گیران ایران بودند که پیش از المپیک لندن و در پی آزمایش‌های سرزده آژانس جهانی ضددوپینگ (وادا) از اردوهای تیم ملی، دو سال از حضور روی تشک کشتی محروم شدند.

  آخرین قربانیان کمیته پزشکی و کمیسیون مبارزه با دوپینگ شورای المپیک آسیا (OCA) در نامه‌ای نتیجه پنج مورد از نمونه آزمایش‌های دوپینگ مسابقات داخل سالن اینچئون ۲۰۱۳ را مثبت اعلام کرد که نام مستانه سیف‌آبادی هم در میان آنها به چشم می‌خورد. سیف‌آبادی، موی‌تای‌کار وزن ۴۵- کیلوگرم ایران، در این مسابقات در یک وزن بالاتر مبارزه کرد و در مرحله یک‌چهارم نهایی با شکست از حریف ویتنامی خود از دور رقابت‌ها حذف شد. اما او تنها دوپینگی این هفته ایران نبود. دیروز صبح خبری مبنی‌بر مثبت بودن آزمایش دوپینگ یکی از دوندگان ایران در مسابقات جهانی مسکو منتشر شد. هرچند تا ساعات پایانی به شکل رسمی نامی از این دونده برده نشد اما با توجه به شواهد موجود در خبر و ذکر این نکته که این ورزشکار سابقه حضور در المپیک را هم دارد، می‌توان حدس زد که او کیست. دبیر فدراسیون دوومیدانی با تایید خبر دوپینگ دونده ایرانی، این اتفاق را ناشی از عدم آگاهی او نسبت به غیرمجاز بودن داروهای مصرفی‌اش اعلام کرد: «موضوع دوپینگ به آبروی یک ورزشکار ربط دارد و نمی‌توان در این باره عجولانه صحبت کرد. در حال حاضر ابلاغ اولیه درباره دوپینگ این دوومیدانی‌کار به ستاد دوپینگ کشور ابلاغ شده است و این موضوع از سوی این ستاد به صورت محرمانه به فدراسیون دوومیدانی ایران هم گزارش شد. به هر حال بین اثبات چنین موضوعی تا ابلاغ آن تفاوت وجود دارد و باید منتظر باشیم که این مراحل طی شود و آزمایش مجدد از این ورزشکار صورت پذیرد و پس از آن نتیجه نهایی اعلام می‌شود. باید توجه کرد در مواقعی ورزشکاران اطلاع ندارند چه ماده‌ای ممنوع است و آن دارو را مصرف می‌کنند. اینکه دوپینگ بر اثر سهو یا عمد انجام شود را ستاد دوپینگ تشخیص می‌دهد اما درباره ورزشکاران ما بحث دوپینگ به صورت ندانسته اتفاق می‌افتد.»

با این وجود، لطفعلی پورکاظمی، رئیس فدراسیون پزشکی ورزشی، این اتفاق را امری طبیعی دانسته و اعلام کرده که هنوز نامه رسمی ابلاغ این دوپینگ‌ها به فدراسیون ارسال نشده است: «سال‌هاست که تیم‌های ملی ایران در رشته‌های مختلف ورزشی برای حضور در مسابقات برون‌مرزی شرکت می‌کنند و تعجبی ندارد که از میان این همه ورزشکار تست دو نفر مثبت اعلام شود اما در این خصوص هنوز هیچ نامه‌ای به دست ما نرسیده است اما اگر نامه‌ای در آینده در این خصوص به دست ما برسد احکام آنها را اعلام می‌کنیم.»   چرا دوپینگ؟! یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های دوپینگ در ایران با ورزشکاران دیگر کشورها، دلیل انجام آن است. در حالی که بسیاری از ورزشکاران دوپینگی مطرح مانند لانس آرمسترانگ، استفاده از مواد نیروزای غیرمجاز را راهی میانبر برای رسیدن به موفقیت عنوان کرده‌اند، اما مهم‌ترین دلیل ورزشکاران ایرانی در سال‌های اخیر عدم آگاهی آنان نسبت به غیرمجاز بودن دارویی است که استفاده می‌کنند. یکی از بارز‌ترین نمونه‌ها محسن بیاتی‌نیا است. او که در همان ابتدای فصل قبل تست دوپینگش مثبت اعلام شده بود، بعدها مشخص شد که به دلیل تصادفی که چندی قبل داشته از داروهایی برای درمان استفاده کرده که باعث این مشکل شده است. آزمایشگاه مرکزی کنترل دوپینگ ایران در سال ۱۳۸۹ با پیگیری رئیس فدراسیون پزشکی ورزشی و تایید اعضای آسیایی و جهانی این فدراسیون شروع به کار کرد. در سال‌های اخیر اگرچه با اطلاع‌رسانی‌های گسترده نسبت به عواقب استفاده از مواد نیروزای غیرمجاز، از میزان دوپینگی‌ها کاسته شده است اما هنوز عدم آگاهی کامل مانع از برچیده شدن بساط دوپینگ از ورزش ایران شده است. مهم‌ترین دوپینگی‌های ایران در اثر استفاده از مکمل‌های غیرمجاز در این دام افتاده‌اند. با توجه به افزایش لیست مواد ممنوعه در بازه‌های زمانی کوتاه، به نظر می‌رسد بهتر است راهکارهای مناسب‌تری برای اطلاع دادن به ورزشکاران در پیش گرفته شود و از همه مهم‌تر نظارت بیشتری بر عملکرد پزشکان و مربیان تغذیه ورزشکاران مخصوصا در رده‌های ملی صورت پذیرد.

دوپینگ از واژه هلندی  pooD به معنای «آیین غسل تعمید مسیحی» گرفته شده است. قدمت دوپینگ در ورزش به دو هزار سال قبل از میلاد مسیح(ع) برمی‌گردد؛ جایی که هومر در نوشته‌هایش به مصرف قارچ‌های غنی از پروتئین توسط گروهی از ورزشکاران یونان باستان اشاره کرده. دوپینگ‌ها به‌طور کلی برای افزایش قوای جسمانی صورت می‌گیرد اما داروهایی هم وجود دارد که علاوه‌بر بالا بردن توان جسمی، می‌تواند روی سیستم عصبی ورزشکار هم اثرگذار باشد و باعث افزایش تمرکز فرد شود. مواد نیروزا را می‌توان در چند بخش دسته‌بندی کرد: محرک‌های دستگاه عصبی مانند گروه آمفتامین و کوکائین‌ها که علاوه‌بر بالا بردن فشار خون و تعداد ضربان قلب، سرعت عکس‌العمل را در ورزشکار افزایش می‌دهد. آرام‌بخش‌های دستگاه عصبی که باعث رفع خواب‌آلودگی و رخوت می‌شود. گشادکننده‌های رگ‌ها که حجم جریان خون را به قلب و عضلات اسکلتی افزایش می‌دهد. مشتقات هورمون‌های مردانه (تستوسترون)که جهت افزایش حجم و قدرت عضلانی و کاهش احساس خستگی استفاده می‌شود. تزریق خون برای افزایش هموگلوبین که به دوپینگ خونی معروف است. هدف از این کار افزایش توانایی حمل اکسیژن در خون و در نتیجه افزایش قدرت استقامتی شخص است.

 

 

برچسب ها

0 دیدگاه در “فصل جدید دوپینگ در ورزش ایران”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



مطالب مرتبط:


مشترک ما شوید!

logo-samandehi