تیموری به مقام سی‌وچهارم رسید

ورزش سه گانه

مسابقات دوگانه قهرمانی جهان در بخش مردان در حالی در کلمبیا به پایان رسید که تنها نماینده ایران موفق شد به مقام سی‌وچهارم جهان دست پیدا کند.

در این مسابقه ۵۲ شرکت کننده از کشورهای صاحب نام جهان حضور داشتند که ۱۰ نفر از آنان حتی نتوانستند خود را به خط پایان این رقابت دشوار برسانند.

در مسابقه دوگانه که در کالی کلمبیا برگزار شد، ورزشکاران در ابتدا ۱۰ کیلومتر دویدند، سپس ۳۷ کیلومتر رکاب زدند و در پایان ۵ کیلومتر دویدند و از خط پایان مسابقه عبور کردند.

تیموری ۱۰ کیلومتر نخست این مسابقه را در مدت زمان ۳۴ دقیقه و ۲۰ ثانیه پیمود تا به عنوان نفر سی‌و‌هشتم، دوچرخه سواری خود را آغاز کند.

وی یک ساعت و ۳۱ دقیقه و ۳۲ ثانیه رکاب زد و موفق شد تا جایگاه بیست‌و‌چهارم جدول رده‌بندی خود را بالا بکشد.

این نماینده کشورمان در آخرین مرحله یعنی دوی صحرانوردی پنج کیلومتر، مسیر را در مدت زمان یک ساعت و ۵۱ دقیقه و ۳۹ ثانیه طی کرد و در این بخش هم در جایگاه سی‌وسوم ایستاد تا در مجموع در جایگاه سی‌و‌چهارم جهان قرار بگیرد.

ورزشکاران کشورهای بلژیک، اسپانیا و فرانسه به ترتیب مدال‌های طلا، نقره و برنز را از آن خود کردند.

روز گذشته نیز رقیه شریفی و ماندانا دهقان دو بانوی محجبه کشورمان برای نخستین بار پا در مسابقات جهانی گذاشتند و رسانه‌های جهان به دلیل حجاب اسلامی آنان، توجه ویژه‌ای به این دو نماینده کشورمان داشتند به طوری که فدراسیون بین المللی ورزش سه گانه در گزارش تصویری خود، تصویر ماندانا دهقان را قرار داد.

برچسب ها

3 دیدگاه در “تیموری به مقام سی‌وچهارم رسید”

  1. کاظم صحابی فرد می‌گه:

    چالش بزرگ دومیدانی خراسان رضوی- رشته پایه دو ومیدانی را که مادر ورزش ها نامیده اند و خراسان که مهد دو ومیدانی ایران است – واولین مدال آوار ایران در بازی های آسیایی ۱۹۵۱دهلی استاد علی باغبانباشی – ازاین خطه افتخار آفرینی نموده اند. این روزها دچار روز مرگی و بی توجهی مسوولان هیات دوومیدانی خراسان رضوی واقع شده است و چنانچه این وضعیت استمرار یابد نتیجه آن نابودی درخت تناور دو و میدانی خراسان بزرگ خواهد شد که قهرمانان بلند آوازه ای چون علی باغبانباشی ، تیمورغیاثی،کیوان یغمایی، حسن روحی ، فریبرزملک ، محسن فتح آبادی ، علیرضا حبیبی ، مجتبی پوستچی ، امین قلیچی ، بهروز سیستانی پور ، اسماعیل مصدق ورضا آریا نیک ومصطفی ابراهیمی و… را به عرصه دو ومیدانی آسیا و ایران معرفی نموده است.

    مهم ترین مشکلات حال حاضر دو ومیدانی خراسان رضوی

    ۱- حضور اسمی رییس هیات دو و میدانی خراسان رضوی و کلیه امور جاری هیات توسط دبیر ایشان اجرا می گردد واکثر ورزشکاران ومربیان جهت حل مشکلات به ایشان دسترسی ندارند.

    ۲- عدم مدیریت و نگهداری از پیست دو ومیدانی استادیوم تختی و تخریب شدن آن و رها کردن این پایگاه مهم در مر کز شهر . ۳- عدم برنامه ریزی جهت استفاده بهینه و تداخل تمرین ورزشکاران ملی پوش دو ومیدانی با تمرینات و مسابقات فوتبال در استادیوم تختی که گاهی با تنش توام هست.

    ۴- اختصاص کمترین زمان تمرین به دوومیدانی کاران مرد در سالن اختصاصی دو ومیدانی باغبانباشی روزهای زوج ۳۰/۱۹-۱۷ روزهای فرد ۲۰-۳۰/۱۸ که در همین زمان اندک ورزشکاران سایر رشته ها هم در سالن فعالیت دارند و قهرمانان آرامش و تمر کز تمرینی ندارند.

    ۵- مدیریت ضعیف سالن اختصاصی باغبانباشی که حاصل تغییر مدیریت سالن از آقای توفیق جوادی به آقای مسعود مکتبی بود که این تغییر بیشتر بر اساس رابطه بود نه بر اساس شایسته سالاری وهمچنین ابهاماتی در باره درآمدهای سالن دوومیدانی ومبهم بودن نحوه مصرف این در آمدها.

    ۶- دستمزد اندک مربیان که رکن اصلی پرورش استعدادها می باشند که اخیرا قطع گردیده است یا بسیار اندک و محدود است.

    ۷- عدم مشورت با مربیان و قهرمانان در برنامه ریزی های هیات استان و گروهی تصمیم گیرنده هستند که در حال حاضر عضو اجرایی هیات استان هستند و بعضا هیچ سابقه ای در بعد قهرمانی و مربی گری ندارندو از خانواده دو ومیدانی نیستند اما اکنون نقش اصلی را در برنامه ریزی های هیات بر عهده دارند.

    ۸- حضور کادر اجرایی هیات به عنوان مربی در تیم های باشگاهی استان حاضر در لیگ باشگاه ها کشور در صورتی که در سال های اخیر هیچ مربی که ورزشکار در تیم های مذکور داشته با باشگاه ها قرار داد نبسته اند و حق مربیان زحمتکش استان است را هم در انحصار خود داشته و دارند.

    ۹- عدم استعداد یابی و پرورش استعداد های بالقوه استان که سبب خواهد شد دو ومیدانی خراسان بزرگ سهمی درافتخار آفرینی دوو میدانی ایران نداشته باشد و از قله دو ومیدانی ایران و آسیا فاصله خواهیم گرفت.

    ۱۰- عدم حمایت از قهرمانان ملی و مربیان ایشان وذکر این نکته توسط دبیر هیات استان که برای ما ورزش کردن اهمیت دارد نه قهرمانی.

    ۱۱- عدم توزیع لوازم ارسالی از سوی فدراسیون دو ومیدانی از قبیل کفش بین ورزشکاران صاحب عناوین ملی و آسیایی و فروش آنان به دانشگاههاو آموزش و پرورش.

    ۱۲- عدم حمایت و تشویق تیم دو ومیدانی بزرگسالان که اردیبهشت ماه (۱۳۹۲) در مسابقات قهرمانی کشور به مقام دوم کشور نایل گردیدند.

    کاظم صحابی فرد مربی دوومیدانی خراسان رضوی

  2. دونده می‌گه:

    انتقاد صمیمی به اوضاع ورزش مادر

    اگر فدراسیون پول ندارد “در” دوومیدانی را تخته کند

    با توجه به امکاناتی که فدراسیون در اختیار ملی‌پوشان گذاشته نتایج به دست آمده در این مسابقات قابل قبول است.

    محمد صمیمی در گفت‌وگو با ایسنااظهار کرد: نسبت به بدن آسیب‌دیده‌ای که داشتم فکر می‌کنم نتیجه‌ی خوبی گرفتم؛ چون قرار نبود مسابقه بدهم. اما پزشک تیم با مسکن و قرص ضد درد من را برای مسابقه آماده کرد.

    وی ادامه داد: این آسیب‌دیدگی از آغاز فصل مسابقات شیراز شروع شد و تا قهرمانی آسیا ادامه داشت؛ به طوری که در این مدت حدود ۵۰ روز نتوانستم دیسک پرتاب کنم.

    صمیمی درباره‌ی این‌که چرا در این دوره از رقابت‌ها عملکرد ملی‌پوشان پرتابی ایران آن‌طور که باید نبود، گفت: پرتابگری که غذایش برنج است و تنها در تهران حضور دارد نمی‌تواند عملکرد چشمگیری هم داشته باشد. اگر پرتابگری بخواهد بالای ۶۶ متر رکورد بزند باید اردوی منظم داشته باشد و نیازمند ماساژور، مکمل و امکانات است. اما چنین موضوعاتی برای ملی‌پوشان ایران وجود ندارد. به طور مثال پیش از این مسابقات تنها یک ماه در اردو بودم که آن هم در تهران برگزار شد و فدراسیون هیچ امکاناتی در اختیار ما قرار نداده است. تنها حقوق ماهیانه‌ای را به ما پرداخت می‌کند و شما هم می‌دانید با حقوق ۸۰۰-۷۰۰ هزار تومانی یک ورزشکار نمی‌تواند در سطح قهرمانی حاضر شود.

    ملی‌پوش پرتابگر ایران در پاسخ به این‌که آیا درباره‌ی مشکلات خود با فدراسیون صحبت کرده‌اید؟ گفت: فدراسیون کل حرفی که به ما می‌زند این است که ‘پول ندارم’. اگر پول ندارند، تعطیل کنند و بروند. من یک ورزشکار قدرتی هستم و احتیاج به مکمل و غذای مناسب دارم تا بتوانم ۳۰۰ تا ۴۰۰ کیلو وزنه بزنم. وقتی تمرینات مناسب نباشد یک آسیب‌دیدگی حدود دو ماه طول می‌کشد.

    صمیمی با گله‌مندی از وضعیت مالی فدراسیون گفت: نکته‌ای را باید بگویم. مسابقه من در رقابت‌های قهرمانی آسیا ساعت ۷ بعدازظهر شروع شد و تا ساعت ۹ شب ادامه داشت. پس از آن من را برای تست دوپینگ بردند و زمانی که به هتل برگشتم ساعت ۱۱ شب بود. آن‌وقت ساعت ۵:۳۰ صبح ما را بیدار کردند و به ایران بازگشتیم. صحبت من این است که فدراسیون یک پرواز مستقیم برای مسابقات بگیرد و ورزشکاران را از داخل استادیوم و با هواپیما از روی پیست ۱۰۰ متر به کشور برگرداند! اگر به خاطر مشکلات مالی چنین اقداماتی انجام می‌شود و حتی زمان استراحتی به ما نمی‌دهند بهتر است دوومیدانی را تعطیل کنند؛ چون مشکلات مالی به ورزشکاران فشار می‌آورد.

    وی ادامه داد: زمانی که به بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگجو رفتیم پنج مدال گرفتیم اما متاسفانه امسال در مسابقات دوومیدانی قهرمانی آسیا نتوانستیم نتایج خوبی بگیریم. البته انتظار وقتی باید از یک بخش وجود داشته باشد که برای پیشرفت آن هزینه شود و زمانی که هزینه‌ای نشده نباید انتظار هم داشت. فکر می‌کنم حتی نتیجه‌ای که گرفته‌ایم با توجه به هزینه‌ای که شده است عملکرد قابل قبولی محسوب می‌شود. اما اگر شرایط این‌طور پیش برود و فدراسیون اسپانسر مالی نداشته باشد یا وزارت ورزش حمایت بیشتری از دوومیدانی نکند مسابقات قهرمانی آسیا در دو سال آینده برای دو ومیدانی ایران بسیار سخت خواهد شد.

    وی درباره عملکرد برادرش محمود صمیمی در رقابت‌های هند گفت: محمود می‌توانست به راحتی مدال بگیرد اما متاسفانه پرتاب اول و دوم خود را از دست داد و این موضوع باعث هیجان او شد. او مدال را با چند سانتیمتر از دست داد و اگر کمی باتجربه‌تر عمل می‌کرد به راحتی می‌توانست مدال بگیرد.

    ملی‌پوش پرتابگر ایران ادامه داد: محمود برای زدن یک رکورد خوب به مسابقات دانشجویان جهان می‌رود و فکر می‌کنم او مدال طلا را در این رقابت‌ها می‌گیرد.

    صمیمی که در مسابقات هند نتوانست ورودی جهانی بگیرد در این‌باره گفت: متاسفانه مشخص نیست بتوانیم برای کسب ورودی به مسابقه‌ای برویم. چندی پیش مسابقات هاله آلمان برگزار می‌شد که حتی ویزا و دعوت‌نامه برای ما فرستاده شده بود اما سفارت آلمان در ایران به ما ویزا نداد. با این‌که تمام مدارک را داشتیم و فدراسیون هم نامه‌ای برای سفارت نوشته بود، اما آنها قبول نکردند که به ما ویزا بدهند. البته ۱۷ و ۱۸ تیرماه مسابقه‌ای در اوکراین برگزار می‌شود که تنها فرصت برای کسب ورودی جهانی است و اگر آقای داوری مساعدت کند و حداقل بلیت رفت و برگشت ما را بدهد ما مشکلی برای ورودی نخواهیم داشت. در این رقابت‌ها هم آسیب‌دیدگی، کمی برایم مشکل‌ساز شد وگرنه می‌توانستم ورودی جهانی را بیاورم.

    ملی‌پوش پرتابگر ایران درباره‌ی برنامه‌ی تمرینی خود گفت: با توجه به آسیب‌دیدگی که دارم این هفته را استراحت می‌کنم و از هفته دیگر تمریناتم را از سر می‌گیرم. اگر فدراسیون هم همکاری کند و ویزای اوکراین را بگیرد امیدوارم بتوانم در این مسابقات ورودی جهانی را کسب کنم.

    وی به حضور عباس صمیمی به عنوان مربی در کنار خود اشاره کرد و گفت: از تلاش‌های برادرم تشکر می‌کنم که با تمام مشکلاتی که وجود داشت در کنارم ماند و با من تمرین کردم. امیدوارم وضعیت درست شود و همکاری او با من در آینده ادامه داشته باشد.

  3. دونده می‌گه:

    ورزش مادر در چالشی تازه

    مسابقه‌های دوومیدانی قهرمانی آسیا که در شهر پونای هند برگزار شد، فرصت خوبی برای نمایش واقعیت‌های این رشته پس از المپیک بود.

    مسابقه‌های دوومیدانی قهرمانی آسیا که در شهر پونای هند برگزار شد، فرصت خوبی برای نمایش واقعیت‌های این رشته پس از المپیک بود؛ مسابقه‌هایی که در آن تیم ملی ایران با عقبگردی فاحش در رده سیزدهم آسیا ایستاد. این ضعیف‌ترین نتیجه دوومیدانی کشورمان در یک دهه گذشته محسوب می‌شود، یک هشدار جدی و واقعی. آیا مسئولان ورزش این عقبگرد بزرگ را دیدند؟

    تیم ملی دوومیدانی ایران در حالی این نتیجه را در بیستمین دوره رقابت‌های قهرمانی آسیا کسب کرد که در دوره قبل روی سکوی سوم قهرمانی آسیا ایستاده بود و با کسب دو مدال طلا، دو نقره و دو برنز شرایط خوبی را برای خود رقم‌زده بود، ولی این بار سه مدال نقره محمد صمیمی، کیوان قنبرزاده و لیلا رجبی تنها دلخوشی ورزش مادر از مسابقه‌های قهرمانی آسیا بود.

    انتقادهای بی‌فایده

    از دو سه ماه پیش تاکنون، ملی‌پوشان دوومیدانی کشورمان به عناوین مختلف نسبت به آنچه در تمرینات این تیم می‌گذشت ابراز نگرانی کرده و انتقادهای زیادی را درخصوص شرایط دوومیدانی کشورمان مطرح می‌کردند، شرایطی که با یک سال گذشته قابل قیاس نبود. سال گذشته به دلیل در پیش‌بودن بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ لندن، فدراسیون دوومیدانی، وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک ورزشکاران این رشته را مثل سایر رشته‌های المپیکی مورد حمایت قرار داده بودند تا این رشته حضوری آبرومند در بازی‌های المپیک لندن داشته باشد، ولی مشکلات بعد از بازی‌های المپیک لندن کلید خورد. ورزشکاران مدت‌ها بدون برنامه به کار خود ادامه دادند و فدراسیون که بودجه کافی برای ارائه برنامه‌های خود نداشت در اجرای تقویم خود هم با مشکلات ناخواسته‌ای مواجه شد. بسیاری از ورزشکاران مواد مختلف بدون مربی خارجی ماندند و برخی نیز بدون مربی داخلی به کار خود ادامه دادند. اردوها و امکاناتی که در نظر گرفته شده بود نیز با گذشته قابل قیاس نبود و این باعث شد صدای اعتراض ورزشکاران گهگاهی در رسانه‌ها به گوش برسد، اما به نظر می‌رسد این انتقادها چندان ثمربخش نبوده است.

    محمد صمیمی در این باره حرف‌های جالبی می‌زند: «ما هر وقت از فدراسیون خواسته‌ای داشته باشیم فقط می‌گویند پول نداریم. حرف من این است که اگر همیشه پول ندارند بهتر است فدراسیون را تعطیل کنند. ما نه مکملی داریم و نه تغذیه خوب. من یک ورزشکار قدرتی هستم که به تغذیه خوب و مکمل غذایی نیاز دارم. اگر می‌خواهیم به رکورد ۶۶ متر برسیم باید شرایط را تغییر دهیم، نه این که فقط در تهران اردو بزنیم و فدراسیون هم تنها امکاناتی که به ما می‌دهد حقوق ماهانه ۶۰۰ یا در نهایت ۷۰۰ هزار تومان است. با این پول من چه کاری می‌توانم انجام بدهم؟ از دوومیدانی انتقاد کردند، ولی باید بگویم با توجه به مشکلاتی که داریم تازه خوب هم نتیجه گرفته‌ایم. ورزشکاران را به اردو یا تورنمنت‌های خارجی نمی‌فرستند و هر بار هم فقط در تهران اردو تشکیل می‌دهیم، با این شرایط چه انتظاری می‌توان از ملی‌پوشان داشت؟

    محمود صمیمی، برادر وی هم که در لیگ برتر شرایط نسبتا بهتری در قیاس با محمد صمیمی داشت، از شرایط گله‌مند است: «وقتی مربی نداریم نتیجه همین می‌شود. من چهار متر زیر رکورد خودم در لیگ پرتاب کردم. ما حتی یکی دو روز قبل از مسابقات هم به هندوستان اعزام نشدیم که استراحت کافی داشته باشیم و به شرایط آب و هوایی عادت کنیم. فدراسیون اگر پول ندارد در برنامه‌ریزی هم خوب عمل نکرده است. ما هم درخواست مربی داشتیم و هم کمک هزینه برای اردوها، ولی هیچ اتفاقی رخ نداد و عاقبت هم نتایج تیم واقعیت‌ها را نشان داد.

    دفاع ورزشکاران از عملکرد خود

    نکته جالب این که ورزشکارانی که در مسابقات اخیر قهرمانی آسیا حضور داشتند از عملکرد خود بشدت دفاع می‌کنند و این را نتیجه بدی نمی‌دانند. سجاد مرادی، چهره سرشناس دوهای نیمه استقامت ایران که در دو ماده ۸۰۰ و ۱۵۰۰ متر نتوانست افتخارات گذشته را تکرار کند، در این باره به جام‌جم می‌گوید: «سطح مسابقات بالا بود و با توجه به شرایط جوی که وجود داشت، مسابقه خوبی را برگزار کردم. به دنبال این بودم که مدال کسب کنم، ولی متاسفانه در صد متر پایانی مصدوم شدم و نتوانستم به کار خودم ادامه بدهم. ما بر اساس میزان آمادگی که داشتیم این نتایج را کسب کردیم. وقتی بودجه فدراسیون اندازه یک فوتبالیست هم نمی‌شود چه انتظاری می‌توان از دوومیدانی کشور داشت؟ اگر می‌خواهیم مدال کسب کنیم باید این فدراسیون را مورد حمایت قرار دهیم.

    رضا قاسمی، دونده دوهای سرعت ایران هم در پاسخ به ما می‌گوید: «من تا یکقدمی مدال هم رفته بودم و دو عنوان چهارمی را کسب کردم. امسال سطح مسابقه‌ها بسیار بالا بود، ولی این را بگویم که آمادگی و برنامه‌ریزی ما در همین حدی بود که در مسابقات پونای هند نتایج آن را دیدیم. من فکر می‌کنم در این دوره از رقابت‌ها بد کار نکردیم. البته انتقادهای زیادی صورت گرفته است، ولی باید ببینیم چقدر هزینه کردیم و چه انتظاری داشته‌ایم.»

    این دونده اصفهانی ادامه می‌دهد: «وقتی به فدراسیون بودجه نمی‌دهند کاری نمی‌شود کرد. وزارت ورزش باید به فدراسیون بها بدهد.» قاسمی با هشدار به مسئولان ورزش کشور درباره روند کنونی دوومیدانی می‌افزاید: «این روند اگر ادامه یابد ما در بازی‌های آسیایی کره جنوبی به مشکل برخواهیم خورد. من به شما اطمینان می‌دهم با این وضعی که دوومیدانی دارد، سال آینده همین سه مدالی را که در پونای هند کسب کردیم هم نمی‌توانیم بگیریم.»

    انتقادهای زیادی پس از مسابقه‌های قهرمانی آسیا به فدراسیون دوومیدانی وارد شده و هنوز هم بحث‌ها در خصوص نتایج کسب شده ادامه دارد. اگرچه فدراسیون با توجه به بودجه کمی که داشته است برنامه‌ها را پیش برده، ولی در برخی موارد ایراداتی به برنامه‌ریزی آنها نیز گرفته شده که جای سوال باقی می‌گذارد. آیا فدراسیون نمی‌توانست در یک منطقه مشابه آب و هوایی هندوستان، اردوی تیم ملی را دایر کند؟ و آیا بهتر نبود ورزشکاران برای آشنایی با شرایط جوی چند روز زودتر به پونا اعزام می‌شدند؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



مطالب مرتبط:


مشترک ما شوید!

logo-samandehi